W dzisiejszej publikacji przybliżamy temat ukrytych zysków i wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą – jednego z najbardziej problematycznych obszarów estońskiego CIT. To już trzeci artykuł w naszej serii poświęconej temu systemowi rozliczeń podatkowych.
Jeżeli nie mieli Państwo okazji zapoznać się z wcześniejszymi częściami, gorąco polecamy przeczytać je w kolejności – pozwoli to uporządkować wiedzę i lepiej zrozumieć cały mechanizm: (aby przejść do artykułu, wystarczy kliknąć podświetloną część tytułu)
W kontekście estońskiego CIT istotne jest zrozumienie pojęcia ukrytych zysków. Zgodnie z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, przez ukryte zyski rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem jest udziałowiec, akcjonariusz, wspólnik lub podmiot powiązany. Przez transakcję między podmiotami powiązanymi należy rozumieć każdą relację, w której jedna strona wywiera znaczący wpływ na drugą. Może to być wpływ właścicielski, osobowy albo nawet rodzinny. Przykładowo:
Co ważne – nie wystarczy, że strony są związane kapitałowo. Organy podatkowe badają, czy istnieje realna możliwość wpływu jednej strony na decyzje drugiej.
Właśnie dlatego ustawodawca szczególną uwagę poświęca świadczeniom realizowanym między spółką a jej wspólnikami lub innymi podmiotami powiązanymi. W praktyce, nawet jeśli nie dochodzi do formalnego podziału zysku (wypłat dywidendy), niektóre transfery mogą zostać uznane za ukryte zyski, a co za tym idzie – objęte opodatkowaniem. Przepisy wymagają także aby świadczenia miały realne uzasadnienie gospodarcze i były realizowane na zasadach rynkowych.
⚖️ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 17 października 2023 r. (sygn. I SA/Łd 513/23) jednoznacznie stwierdził, że:
,,Ukrytym zyskiem może być świadczenie powstałe w wyniku uzgodnień, których nie zawarłyby podmioty niepowiązane. Ocena transakcji pod tym kątem nie powinna ograniczać się jedynie do analizy ustalonej ceny transakcji, ale powinna również uwzględniać ocenę, czy w ogóle doszłoby do zawarcia takiej transakcji, gdyby nie uczestniczyły w niej podmioty niepowiązane.’’
To oznacza, że samo ustalenie rynkowej ceny nie zawsze wystarczy – organy podatkowe i sądy badają również to, czy do zawarcia takiej transakcji w ogóle doszłoby, gdyby nie istniała osobista relacja między stronami. Pod uwagę brane są m.in. potrzeby spółki, jej sytuacja majątkowa i rzeczywista przydatność świadczenia dla działalności operacyjnej.
– darowizny,
– nadmierne wynagrodzenia za usługi świadczone przez podmioty powiązane,
– równowartość zysku przeznaczonego na podwyższenie kapitału zakładowego,
– wydatki na reprezentację,
– odsetki od udziału kapitałowego, który przeznaczany jest na rzecz wspólnika,
– zysk przeznaczony na uzupełnienie udziału kapitałowego wspólnika,
-świadczenia pieniężne i niepieniężne, w zamian za zmniejszenie udziału kapitałowego wspólnika
Do katalogu świadczeń i transakcji kwalifikowanych jako ukryte zyski, możemy zaliczyć także pożyczki udzielane podmiotowi powiązanemu, jak czytamy w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS (sygn.: 0111-KDIB1-1.4010.191.2025.1.SH):
⚖️ ,,Jednym z wymienionych przykładów jest udzielenie pożyczki przez podatnika udziałowcowi, akcjonariuszowi albo wspólnikowi, w tym za pośrednictwem tworzonych z zysku funduszy, lub podmiotowi powiązanemu z udziałowcem, akcjonariuszem lub wspólnikiem oraz odsetki, prowizje, wynagrodzenia i opłaty od pożyczki (kredytu) udzielonej przez te podmioty podatnikowi (art. 28m ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT).”
Dyrektor KIS uznał, że pożyczki udzielane przez spółkę opodatkowaną estońskim CIT podmiotom powiązanym, a także odsetki od pożyczek udzielanych spółce przez podmioty powiązane, stanowią ukryte zyski w rozumieniu art. 28m ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT i podlegają opodatkowaniu ryczałtem.
Nie ma znaczenia, czy pożyczki są udzielane na warunkach rynkowych, w celach inwestycyjnych czy bez związku z prawem do udziału w zysku – wystarczy, że zachodzą powiązania pomiędzy stronami transakcji.
Jednym z najczęstszych dylematów interpretacyjnych w kontekście estońskiego CIT jest kwalifikacja umów zawieranych pomiędzy spółką a jej wspólnikami – szczególnie tych, które dotyczą świadczenia usług. Ustawodawca nie zakazuje wprost takich relacji, jednak w praktyce fiskus i podatnicy często spierają się, czy tego rodzaju umowy nie stanowią ukrytych zysków, a tym samym nie powinny podlegać opodatkowaniu na podstawie art. 28m ust. 3 ustawy o CIT.
W tym kontekście niezwykle istotny jest poniższy wyrok:
⚖️ Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 grudnia 2024 r., sygn. I SA/Gd 811/24, w którym sąd wprost wskazał, że:
,,Brak jest zakazu zawierania umowy o świadczenie usług pomiędzy spółką z o.o. a jej wspólnikiem, będącym jednocześnie członkiem zarządu. Nie sposób skategoryzować zawarcia takiej mowy jako czynności charakteryzującej się sztucznym/fikcyjnym działaniem spółki. W konsekwencji, wynagrodzenie wypłacane na rzecz wspólnika nie będzie stanowiło ukrytych zysków na gruncie art. 28m ust. 3 updop.’’
Oznacza to, że samo zawarcie takiej umowy – nawet z udziałowcem pełniącym funkcję w zarządzie – nie może być automatycznie kwalifikowane jako próba obejścia opodatkowania. Kluczowe znaczenie ma tu rynkowy charakter świadczenia: jego odpłatność, uzasadnienie gospodarcze oraz rzeczywiste wykonanie.
Dopóki świadczenie ma realną wartość dla spółki, odpowiada cenie rynkowej i nie stanowi kamuflażu dla dystrybucji zysku, nie może być traktowane jako ukryty zysk. Co więcej, sąd stanowczo odrzucił argument, jakoby fakt pełnienia funkcji w zarządzie przez wspólnika miał automatycznie przesądzać o pozorności świadczenia.
Z praktycznego punktu widzenia – jeżeli spółka faktycznie korzysta z usług świadczonych przez wspólnika (np. doradztwo specjalistyczne, projektowanie, usługi IT), ma je udokumentowane, a wynagrodzenie mieści się w granicach rynkowych, nie ma podstaw do opodatkowania takiej relacji jako ukrytego zysku.
Estoński CIT to system dla świadomych i dobrze zorganizowanych spółek. Aby z niego bezpiecznie korzystać, trzeba rozumieć jego zasady, skrupulatnie dokumentować relacje z udziałowcami i powiązanymi podmiotami oraz dbać o to, by każda wypłata, każdy wydatek i każda umowa miały podstawy w rzeczywistości gospodarczej.
Jeżeli zastanawiają się Państwo nad wdrożeniem estońskiego CIT we własnej spółce bądź w przypadku wątpliwości dotyczących klasyfikacji świadczeń jako ukrytych zysków lub wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, a także w celu zapewnienia prawidłowego stosowania ryczałtu od dochodów spółek (estońskiego CIT), rekomendowane jest skorzystanie z profesjonalnego doradztwa podatkowego.
Kancelaria GebauerGroup świadczy usługi w zakresie kompleksowego wsparcia prawno-podatkowego dla podmiotów objętych systemem estońskiego CIT a także jego wdrożeniem, w tym analizy transakcji i struktury wydatków pod kątem zgodności z obowiązującymi regulacjami.
Zapraszamy do kontaktu!
Ukryte zyski to świadczenia na rzecz wspólnika, udziałowca, akcjonariusza lub podmiotu powiązanego, które nie są formalną wypłatą dywidendy, ale w praktyce mogą prowadzić do dystrybucji zysku ze spółki. W estońskim CIT takie świadczenia mogą podlegać opodatkowaniu ryczałtem.
Za ukryte zyski mogą zostać uznane m.in. darowizny, nadmierne wynagrodzenia za usługi podmiotów powiązanych, wydatki na reprezentację, świadczenia związane ze zmniejszeniem udziału kapitałowego wspólnika, odsetki od udziału kapitałowego oraz wybrane pożyczki.
Pożyczki udzielane przez spółkę opodatkowaną estońskim CIT udziałowcom, wspólnikom lub podmiotom powiązanym mogą zostać uznane za ukryte zyski. Dotyczy to również odsetek, prowizji i innych opłat od pożyczek udzielanych spółce przez takie podmioty.
Nie. Sama umowa o świadczenie usług zawarta między spółką a wspólnikiem nie musi oznaczać ukrytego zysku. Kluczowe jest, aby usługi były rzeczywiście wykonane, miały uzasadnienie gospodarcze, były potrzebne spółce i zostały rozliczone na warunkach rynkowych.
Aby ograniczyć ryzyko, spółka powinna dokumentować zasadność transakcji z podmiotami powiązanymi, wykazywać ich realne wykonanie, stosować ceny rynkowe i upewnić się, że dane świadczenie służy działalności gospodarczej, a nie ukrytej dystrybucji zysku.